من می‌خواستم مجموعه‌ای از عکس‌ها را گردآوری کنم که اکثرتان ندیده‌اید. عکس‌هایی که مردم عادی گرفته‌اند. به لطف اینترنت، این افراد توانسته‌اند عکس‌هایشان را در فلیکر منتشر کنند، اما بیشتر آن‌ها کمتر از هزار یا حتی کمتر از صد بازدید دارند. هنگام جست‌وجوی این تصاویر، حس کردم دوباره در حال تماشای تاریخ هستم، اما از زاویه‌ای که تا به حال به کسی نشان داده نشده بود. تصمیم گرفتم این عکس‌ها را با شما به اشتراک بگذارم.

برای عکس‌هایی که با دوربین دیجیتال گرفته شده‌اند، مدل دوربین را ذکر کرده‌ام. تمام تصاویر در حساب شخصی مالکین عکس‌ها میزبانی می‌شوند و هیچ‌کدام حذف و دوباره آپلود نشده‌اند.

چند ثانیه پس از برخورد پرواز ۱۷۵ به برج جنوبی. گرفته شده با Canon PowerShot S100 توسط جورج ولد.

مارک گرت درباره این عکس می‌گوید: «پرواز دوم دقیقاً از بالای سر من گذشت و به برج جنوبی برخورد کرد. چند ثانیه طول کشید تا ذهنم جمع شود، و این عکسی است که گرفتم. من عکاس حرفه‌ای نیستم، اما معتقدم داشتن دوربین در دستم و حس اینکه «وظیفه‌ای» دارم به من کمک کرد آرامشم را حفظ کنم.»

هیرو اوشیما این تصویر اشاره می‌کند که در آن لحظه به ذهنش نرسیده چقدر نزدیک شدن به برج بلافاصله پس از اصابت، ایده بدی بوده. بعداً متوجه شد تکه‌ای فلز به پای او اصابت کرده، اما تا ساعت‌ها بعد که آرام نشسته بود، متوجه آن نشده بود. اگر نظرات را بخوانید، پیام صاحب کامیونت بارباز شده در تصویر را می‌بینید. او اشاره کرده که راننده کامیون (مردی با لباس آبی) از این ماجرا جان سالم به در برد. اما کامیون خرد شد. این عکس و عکس بعدی با Olympus E-10 گرفته شده‌اند.

این تصویر مرا در سطحی عمیقاً عاطفی تحت تأثیر قرار داد. در میان آشوب و ویرانی، هنوز افرادی بودند که حاضر بودند از خودگذشتگی نشان دهند و بقایای قربانیان را بپوشانند.

گرفته شده چند لحظه پس از اصابت به برج دوم. ابری از کاغذهای پراکنده در هوا دیده می‌شود. عکاس: رونالد اسمیتس.

می‌توانید رد بال هواپیما را ببینید. عکاس: هیرو.

فکر می‌کنم این تصویر گویای خودش است. عکاس: لوک کورتیس.

عکاس جی بوشر می‌گوید: «همسرم آن صبح به من زنگ زد تا بگوید در امان است. گفتم: “چی؟” گفت تلویزیون را روشن کن. آنجا مرکز تجارت جهانی را دیدم که در آتش می‌سوخت. دوربین‌ها را برداشتم و به اسکله A هوبوکن دویدم. این چیزی بود که دیدم.»

عکاس: جورج ولد، گرفته شده با Canon PowerShot S100.

عکاس: مایکل فوران، گرفته شده با Olympus C2000Z.

عکاس: هاروی سیلکوویتز در خیابان هیوستون محله گرینویچ. «یک گزارشگر تلویزیونی از شهر دیگری که در حال پوشش تراژدی ۱۱ سپتامبر است، به دود متصاعد شده از ویرانی‌های مرکز تجارت جهانی در چند مایلی جنوبی نگاه می‌کند. این عکس در دوران پیش از دیجیتال من گرفته شده و به دلایلی روی سیدی رایت شده بود وقتی فیلم را ظاهر کردم.»

تیم نجات برای عملیات امداد از طریق پشت بام حرکت می‌کنند. هرگز به مقصد نرسیدند. عکاس: برایان تاچر، گرفته شده با Sony Cybershot.

عکاس مایکل فوران می‌گوید: «این مرد وقتی به صدای آتشنشان‌ها و پلیس‌های گرفتار در آوار برج‌های فروریخته از رادیو اسکنر گوش می‌داد، از احساسات غرق شد.»

عکاس: ادی، گرفته شده با Olympus C3000Z.

به نظر می‌رسد این زن با یک دوربین فیلمبرداری المپوس عکس می‌گیرد. فکر می‌کنم همان لنز و دوربین را هنوز دارم. عکاس: مارک آومارک.

عکاس: جورج ولد، گرفته شده با Canon PowerShot S100.

عکس‌های زیادی از پیام‌های نوشته شده روی گردوغبار ماشین‌ها وجود دارد. متوجه نمی‌شوم این یادداشت چه می‌گوید. عکاس: مارک آومارک.

عکاس هیرو می‌گوید: «آتشنشان‌ها کاملاً زیر آوار پوشیده شده بودند. همه می‌توانستیم بگوییم بخشی از آن آزبست است، هرچند کسی بلند نگفت. به ذهنم رسید که این ممکن است ترس واقعی باشد، اگر همه اطرافیان بعداً بیمار شوند.»

گرفته شده با Nikon E990 توسط جورج هکت.

عکاس: شاینا مارکز. پدرش این عکس را در حساب فلیکر خود گذاشته و می‌گوید: «این خیابان ششم است و اصلاً ترافیکی نداشت. فقط عابرانی که تازه متوجه شده بودند برج اول فرو ریخته.»

عکاس برایان بوید می‌گوید: «من در حال دویدن به سمت شمال در بزرگراه وست ساید هستم، فقط یک بلوک با خیابان چمبرز فاصله دارم. برج چند ثانیه قبل از این عکس فرو ریخت.»

عکاس: جورج هکت.

عکاس: برایان تاچر، گرفته شده با Sony Cybershot.

عکاس سانتی-خوزه می‌گوید: «من معمولاً در طول هفته به آن قسمت شهر نمی‌روم، اما آن صبح آنجا بودم. شانس یا سرنوشت؟ قرار بود شاهد این لحظه تاریخی باشم. از آن روز به بعد، تقریباً هیچ وقت بدون دوربین از خانه بیرون نمی‌روم.»