کروز هنگام دریافت جایزه، سخنرانی احساسیای ارائه کرد و ادای احترام نمود به تمام کسانی که ساخت فیلم را ممکن میکنند، و همچنین به قدرت متحدکننده سینما.
او گفت: «سینما مرا به دور دنیا میبرد. به من کمک میکند تفاوتها را درک و احترام کنم. همچنین انسانیت مشترکمان را نشانم میدهد، اینکه چقدر در بسیاری از چیزها شبیه هم هستیم. و فرقی نمیکند از کجا آمده باشیم، در آن سالن، با هم میخندیم، با هم احساس میکنیم، با هم امید میبندیم، و این قدرت این هنر است. و به همین دلیل است که مهم است، به همین دلیل برای من اهمیت دارد. پس فیلمساختن کاری نیست که انجام میدهم، بلکه چیزی است که هستم.»
کروز همچنین درباره ریشههای عشقش به سینما صحبت کرد.
او گفت: «علاقه من به سینما از همان کودکی شروع شد، تا جایی که یادم میآید. من فقط یک بچه کوچک در یک سالن تاریک بودم و یادم است آن پرتو نور که از میان سالن میگذشت، و نگاه کردم بالا، و روی پرده منفجر میشد. ناگهان دنیا بسیار بزرگتر از چیزی شد که میشناختم. فرهنگها، زندگیها و مناظر کامل پیش چشمم باز میشد و این چیزی را در من جرقه زد. عطش ماجراجویی، عطش دانش، عطش فهم انسانیت، ساختن شخصیت، گفتن یک داستان، دیدن جهان. چشمانم را باز کرد. تخیلم را به این امکان باز کرد که زندگی بسیار فراتر از مرزهایی که در ذهنم داشتم میتواند گسترش یابد. و آن پرتو نور در من میل گشودن جهان را زنده کرد و از آن زمان دنبالاش کردهام.»
کروز تاکنون چهار بار نامزد اسکار شده است: بهترین بازیگر برای «متولد چهارم ژوئیه» و «جری مگوایر»، بهترین بازیگر مکمل برای «مگنولیا» و بهترین فیلم برای نقشش به عنوان تهیهکننده در «تاپگان: ماوریک».
پیشتر در مراسم، سینتیا اریوو اسکار افتخاری را به دبی آلن، طراح رقص، اهدا کرد. وین توماس، طراح صحنه، نیز برای یک عمر فعالیت هنریاش تندیسی دریافت کرد. جایزه بشردوستانه ژان هِرشولت به دالی پارتن اهدا شد که به دلیل نگرانیهای سلامتی نتوانست حضور یابد و سخنرانی از پیش ضبطشدهاش پخش شد.
فرش قرمز جوایز فرمانداران مملو از حضور بازیگرانی بود که مشتاق ورود به رقابت فصل جوایز امسال بودند، از جمله جنیفر لارنس، مایکل بی. جردن، سیدنی سوئینی، لئوناردو دیکاپریو، دواین جانسون، اما استون و بسیاری دیگر.
برگرفته از ورایتی