در کارنامهاش نگارش حدود ۳۰ نمایشنامه دیده میشود و هشت اجرای رسمی تئاتر نیز از آثار او روی صحنه رفتهاند. افزون بر این، بیضایی نویسنده ۵۱ فیلمنامه، پنج روایت نمایشی و شش پژوهش مهم در حوزه فرهنگ و اسطوره بود.
او پس از حدود یک دهه دوری از فیلمسازی، در سال ۱۳۸۶ فیلم «وقتی همه خوابیم» را ساخت. یک سال پیش از آن نیز قصد داشت فیلمنامه «مقصد» را به مرحله تولید برساند؛ هرچند این اثر موفق به دریافت پروانه ساخت شد، اما موانع مختلف باعث شد پروژه متوقف بماند. با این حال، بیضایی با وجود کمکاریِ اجباری، همواره یکی از اثرگذارترین فیلمسازان تاریخ سینمای ایران باقی ماند.
بهرام بیضایی هنرمندی دغدغهمند بود؛ انسانی نگران فرهنگ، تاریخ و حتی طبیعت ایران. او سالها پیش، در سالروز تولدش گفته بود:
دهها فیلم نساختهام؛ فقط ۹ فیلم بلند و سه فیلم کوتاه ساختهام، آن هم با تلاش بسیار. اگر بخواهم از کارهایی که نکردهام بگویم، آنقدر طولانی میشود که نه وقتش هست و نه حوصلهاش؛ و نمیخواهم حرفهایم رنگ گلایه بگیرد.
شاید تعداد فیلمها و نمایشهایی که بیضایی ساخته، زیاد نباشد، اما آثاری چون «پهلوان اکبر میمیرد»، «مرگ یزدگرد»، «هشتمین سفر سندباد»، «سهرابکشی»، «سلطان مار»، «کارنامه بنداربیدخش» و دهها نمایشنامه دیگر، در کنار فیلمهایی مانند «رگبار»، «کلاغ»، «غریبه و مه»، «باشو غریبه کوچک»، «مسافران» و «سگکشی»، جایگاه او را بهعنوان یکی از ماندگارترین و مؤثرترین هنرمندان ایران تثبیت کردهاند.