همان‌طور که دیدیم، جولیت (ربکا فرگوسن) با کمک پرستار ایمی هنسن (ژاکلین برسس) از سوءقصدی که در بخش درمان علیه او صورت گرفت جان سالم به در برد. همچنین مشخص شد اورلا کنت نه در جریان ضدعفونی معدن، بلکه به قتل رسیده است. در خط داستانی مربوط به دوران پیش از ساخت سیلوها نیز دنیل (اشلی زوکرمن) و هلن (جسیکا هنویک)، پس از آنکه یک مأمور مرموز آن‌ها را به سکوت تهدید کرد، به دنبال یافتن یک رابط ناشناس در پنتاگون رفتند. سپس در واپسین لحظات قسمت، جولیت، برنارد را در حفره دستگاه حفار زنده پیدا کرد.
زمان حال: برنارد چگونه زنده ماند؟
قسمت با یک فلش‌بک آغاز می‌شود؛ جایی که شرلی (رمی میلنر)، ناکس (شین مک‌ری) و دوستانشان پس از اتفاقات پایان فصل دوم، با عجله درهای زباله‌سوز را باز می‌کنند. آن‌ها از همان درها یک برانکارد موقت می‌سازند و جولیت و برنارد را از میان طبقات پایین می‌برند، در حالی که مردم سیلو مشغول همخوانی هستند. این صحنه حال‌وهوایی آیینی دارد و پلی عالی میان پایان فصل گذشته و آغاز این قسمت ایجاد می‌کند.
جولیت که حالا به هوش آمده، از برنارد می‌پرسد اگر همه تصور می‌کنند او مرده، پس چگونه هنوز زنده است. درست در همین لحظه، شخص دیگری از دل سایه‌ها بیرون می‌آید؛ سیمز.
داستان سپس به پایان فصل دوم بازمی‌گردد؛ زمانی که خزانه فقط به کمیل (الکساندریا رایلی) اجازه ورود داد و سیمز و پسرشان آنتونی (اسکار کلمن) پشت در ماندند. سیمز به آنتونی اطمینان می‌دهد که مادرش سالم است و باید جایی امن پیدا کنند.
وقتی کمیل سرانجام از خزانه بیرون می‌آید، نمی‌تواند درباره آنچه شنیده چیزی به سیمز بگوید. فقط توضیح می‌دهد که جولیت و برنارد وارد خزانه شده‌اند و اوضاع آرام است، شورش عملاً همان لحظه‌ای پایان یافت که جولیت روی تپه ظاهر شد، اما برنارد و لوکاس کایل (آوی نش) همچنان مشکل‌ساز هستند.
سیمز بی‌پرده از او می‌پرسد آیا منظورش این است که خودش این موضوع را «جمع‌وجور» کند؟ پاسخ کمیل، به شکلی هولناک، کاملاً عمل‌گرایانه است: باید هر کدام از جولیت یا برنارد که احتمال بیشتری دارد لب به سخن باز کند، از میان برداشته شود. سیمز دقیقاً برای همین مأموریت راهی می‌شود، اما درست همین‌جاست که داستان کاملاً مسیرش را عوض می‌کند.
او برنارد را پیدا می‌کند؛ مردی که به‌شدت سوخته اما هنوز زنده است. سپس او را در پلاستیکی که پزشک برای انتقال اجساد آلوده به سمت زباله‌سوز باقی گذاشته بود می‌پیچد؛ همان صحنه‌ای که در قسمت اول تصور می‌کردیم مربوط به خفه شدن برنارد است.
برنارد به او هشدار می‌دهد که «صدا» قصد کشتنش را دارد، این نیرو می‌تواند کل سیلو را نابود کند و شاید جولیت راه متوقف کردن آن را بداند. اما برخلاف انتظار، سیمز او را نمی‌کشد؛ بلکه نجاتش می‌دهد.
او شخصاً همراه با حاملان جسد، برنارد را به حفره دستگاه حفار منتقل می‌کند، او را نزد مارتا واکر (هریت والتر) می‌برد، صریحاً به او می‌گوید که همسر خودش اکنون رئیس جدید بخش فناوری اطلاعات شده و قصد دارد جولیت را بکشد، و از او می‌خواهد کمک کند مرگ برنارد برای همیشه واقعی جلوه داده شود.
سیمز همچنین یکی از افرادش را می‌فرستد تا در میان جمعیت نگران بیرون بیمارستان، نام جولیت را برای مقام شهردار پیشنهاد کند. خیلی زود شعارهای حمایت از او بلندتر و بلندتر می‌شود و در عمل، سیمز کاری می‌کند که دیگر کسی نتواند به جولیت آسیب برساند.
باید اعتراف کنم، دیدن اینکه سیمز از «مردی که بیش از همه از او می‌ترسیدیم» به «کسی که مخفیانه کارآمدترین عملیات نجات کل سیلو را هدایت می‌کند» تبدیل شد، یکی از بهترین غافلگیری‌هایی بود که سریال سیلو تاکنون ارائه داده است.
خانواده‌ای ناخواسته، متحد با رازها در حفره دستگاه حفار
صحنه‌های بعدی، به اندازه یک فصل کامل جهان داستان را گسترش می‌دهند؛ آن هم فقط در همین مخفیگاه. مارتا از برنارد پرستاری می‌کند تا دوباره سلامتی‌اش را به دست آورد. آن دو درباره سایر سیلوها و دلیل ناتوانی در برقراری ارتباط با آن‌ها صحبت می‌کنند. پاسخ برنارد این است که آن‌ها تمام این مدت به سیگنال اشتباهی گوش داده‌اند.
وقتی سیمز برمی‌گردد و خبر می‌دهد که جولیت از روی تخت بیمارستان سوگند شهرداری را ادا کرده و قرار است تا یک هفته دیگر مرخص شود، برنارد فوراً متوجه پیامد این اتفاق می‌شود: دوباره داروهای سرکوب‌کننده حافظه به او داده خواهد شد.
مارتا می‌پرسد آیا راهی برای دور زدن این موضوع وجود دارد یا نه. برنارد در پاسخ فاش می‌کند که «فرمان» (The Order) که در واقع مجموعه دستورالعمل‌هایی برای رئیس بخش فناوری اطلاعات و جانشین اوست ــ به‌صراحت هشدار می‌دهد افرادی که این داروها را مصرف می‌کنند باید از اشیای شخصی دور نگه داشته شوند، زیرا همین اشیا می‌توانند خاطراتی را فعال کنند که داروها قرار است سرکوبشان کنند.
این دقیقاً همان نظریه‌ای است که دکتر چرنکوویچ در قسمت دوم و در خط داستانی دوران پیش از ساخت سیلوها برای دنیل مطرح کرده بود؛ نکته‌ای که حالا توضیح می‌دهد چرا از فصل اول تاکنون، سریال تا این اندازه روی اهمیت اشیای قدیمی و یادگارها تأکید داشته است.
مارتا خیلی زود همه‌چیز را کنار هم می‌گذارد و متوجه می‌شود به همین دلیل بوده که سیمز از افرادش خواسته بود سراسر سیلو را برای پیدا کردن یادگارهای دوران کودکی جولیت جست‌وجو کنند؛ اتفاقی که در قسمت اول دیده بودیم.
وقتی ابعاد نقشه‌ای را که سیمز در تمام این فصل با دقت طراحی کرده، کنار هم می‌گذارید، گستردگی آن واقعاً حیرت‌آور است. بی‌دلیل نیست که حالا تحسینمان نسبت به رابرت سیمز به اوج رسیده است. سیمز، رجینا را پیدا می‌کند، گربه گمشده‌اش را به او برمی‌گرداند و از او می‌خواهد از طریق یک واسطه پیامی را به ایمی، پرستار جولیت، برساند: داروهای جولیت را با یک ظرف قرص بی‌اثر (دارونما) که فقط از شکر ساخته شده‌اند، جایگزین کند.
رجینا می‌پرسد آیا واقعاً حق انتخابی دارد؟ سیمز پاسخ می‌دهد: «بله.» وقتی رجینا دوباره می‌پرسد اگر مخالفت کند خانواده‌اش آسیب خواهند دید یا نه، سیمز انگار از شنیدن این سؤال دلخور می‌شود و می‌گوید: «نه، فقط از تو درخواست کمک می‌کنم.»
حجم شخصیت‌پردازی‌ای که این شخصیت تنها در نیمی از یک قسمت دریافت کرده، واقعاً شگفت‌انگیز است. سیمز همچنین از رجینا می‌خواهد خریدوفروش یادگارهای جولیت را آغاز کند. رجینا هشدار می‌دهد زنانی که جولیت را به نمادی محبوب در سیلو تبدیل کرده‌اند، بیشتر این اشیا را از قبل خریده‌اند. او می‌گوید برای به دست آوردنشان باید چیزی ارزشمند پیشنهاد شود؛ مثلاً ۱۰ نشان کلانتر قدیمی جولیت.
بعدتر برنارد با شوخی به سیمز طعنه می‌زند که انگار یک صنعتگر ماهر را در اختیار داشته که این نشان‌ها را برایش جعل کرده و در عوض، دِینی به او داشته است. دیدن شوخی‌ها و گفت‌وگوهای دوستانه این دو، آن هم پس از تمام اتفاقاتی که میانشان گذشته، به شکلی غیرمنتظره دوست‌داشتنی بود. در ادامه متوجه می‌شویم مارتا مشکل ارتباطات سیلو را کاملاً حل کرده است.
تمام ۵۰ سیلو در ابتدا رادیوهای یکسانی دریافت کرده بودند و تنها تفاوتشان در فرکانس کاری آن‌ها بود. مارتا دستگاه‌ها را طوری تغییر داده که بتوانند با سایر سیلوها ارتباط برقرار کنند، بدون اینکه کسی مکالماتشان را شنود کند.
با این حال، برنارد هشدار می‌دهد که سیلوی شماره ۱ همه فرکانس‌های فعال را زیر نظر دارد؛ بنابراین هر پیامی باید بسیار کوتاه و رمزگذاری‌شده باشد. همچنین مشخص می‌شود دلیل اینکه سیمز در تمام این مدت توانسته آزادانه میان برنارد و مارتا رفت‌وآمد کند، به طرز تلخ و در عین حال بامزه‌ای ساده است.
او رسماً در قرنطینه قرار دارد، زیرا ظاهراً پیش از سوزانده شدن «جسد آلوده» برنارد با آن تماس داشته است. برنارد که واقعاً تحت تأثیر قرار گرفته، به سیمز می‌گوید نمی‌توانند ریسک از دست دادنش را بپذیرند. او اعتراف می‌کند سیمز می‌توانست جانشین فوق‌العاده‌ای برای ریاست فناوری اطلاعات باشد، اما خوشحال است که هرگز این مسئولیت را به او نداده، چون مدیریت این بخش کاری طاقت‌فرسا و بی‌قدردانی است و حتی جانشین آن بودن هم تفاوت چندانی ندارد.
او اضافه می‌کند که به نظرش کمیل وضعیت سخت‌تری دارد، زیرا حالا از وجود پروتکل «حفاظت» (Safeguard) خبر دارد اما هیچ‌کس را ندارد که بتواند درباره آن با او صحبت کند و احتمالاً در سکوت از درون در حال فروریختن است. همین یک جمله، رفتار سیمز در دو قسمت گذشته را نیز توضیح می‌دهد؛ اینکه چرا مدام تلاش می‌کرد همسرش را وادار کند با او درد دل کند، اما هر بار شکست می‌خورد.
ساعت
در زمان حال، سرانجام دلیل کامل رفتن به اتاق پمپ در قسمت قبل مشخص می‌شود. در تمام این مدت این سیمز بوده که تلاش می‌کرد جولیت را نزد برنارد ببرد، اما جولیت و لوکاس ناخواسته با پیدا کردن مسیر دیگری، این نقشه را به هم زدند. سیمز تأیید می‌کند خاطره جولیت از دیدار با برنارد در محفظه خروج، رؤیا نبوده و واقعاً اتفاق افتاده است.
او همچنین می‌گوید هر کسی که پشت «صدا» قرار دارد، هر زمان که بخواهد می‌تواند همه ساکنان سیلو را بکشد. جولیت پاسخ می‌دهد که این موضوع حقیقت ندارد، اما نمی‌تواند به خاطر بیاورد چرا تا این اندازه به این باور اطمینان داشته است. سیمز فقط به او می‌گوید نگران نباشد، چون آن‌ها نقشه‌ای دارند.
در همین حال، لوکاس و پاتریک کندی (ریک گومز) از طریق یک کانال زباله وارد معدن می‌شوند. از سوی دیگر، پل بیلینگز (چینازا اوچه) بالاخره کارلا مک‌لین (کلر پرکینز)، رئیس بخش تدارکات، را پیدا می‌کند تا درباره اورلا کنت از او سؤال کند. پل برای اینکه همان صبح بتواند با او دیدار کند، عملاً تمام شب را پشت در دفترش منتظر مانده بود. وقتی به کارلا می‌گوید جسد اورلا اکنون در سردخانه است، او به‌وضوح شوکه می‌شود.
اما دردناک‌ترین بخش واکنشش تنها یک جمله است: «همه این‌ها تقصیر من است.» در حفره دستگاه حفار، به محض اینکه لوکاس و کندی وارد می‌شوند، غافلگیر و زمین‌گیر می‌شوند. سیمز آن‌ها را مهار می‌کند و جولیت با مشعلی در پشت سر او ایستاده است. آنچه بعد از آن رخ می‌دهد، صحنه‌ای گرم و صمیمی شبیه دورهمی یک خانواده است. رجینا مجموعه‌ای از یادگارها را آورده، اما هیچ‌یک از اسباب‌بازی‌ها خاطره مهمی را در ذهن جولیت زنده نمی‌کنند.
این لوکاس است که متوجه می‌شود آنچه لازم دارند، باید مستقیماً به پرسشی مربوط باشد که جولیت هنگام اولین دیدارشان واقعاً به دنبال پاسخ آن بود: برای جورج چه اتفاقی افتاد؟ رجینا می‌گوید تنها شیء واقعاً مهم، ساعت جورج ویلکینز است؛ همان ساعتی که جورج به جولیت هدیه داده بود. اما به دست آوردن آن همیشه غیرممکن بوده است.
سیمز توضیح می‌دهد علتش این است که آن ساعت پیش از مراسم پاکسازی از جولیت گرفته شد و به پدرش داده شد؛ همان ساعتی که روز انفجار راه‌پله به دست او بود. اما مارتا حرفش را اصلاح می‌کند و می‌گوید پدر جولیت پیش از آن، ساعت را به هنک (بیلی پاستلویت) بخشیده بود. در این لحظه هنک جلو می‌آید، ساعت را به جولیت می‌دهد و آخرین پیام جورج را نیز به او می‌رساند: «دوستت داشتم و هیچ‌وقت تغییر نکن، چون همین‌طور که هستی، کاملی.»
به محض اینکه جولیت صدای تیک‌تاک ساعت را می‌شنود، تکه‌هایی از خاطراتش بازمی‌گردند؛ خاطراتی از جورج و روزهایی که با او سپری کرده بود. سیمز از او می‌پرسد آیا چیز بیشتری را به یاد آورده است؟ جولیت می‌گوید هنوز نه. اما سیمز هشدار می‌دهد که بیش از حد طول کشیده و کمیل به‌زودی متوجه غیبت آن‌ها خواهد شد.
انبار ذخایر حیاتی تقریباً خالی است و سیلو فقط دو سال دیگر دوام می‌آورد
در همین حال، پل و کارلا به انبار ذخایر حیاتی می‌روند؛ بخشی که فقط رئیس تدارکات یا جانشین او اجازه ورود به آن را دارد. کارلا توضیح می‌دهد این انبار از زمان ساخت سیلو مهروموم شده و وسایلی را در خود نگه می‌دارد که دیگر امکان تولید دوباره آن‌ها وجود ندارد. یعنی هرچه از این تجهیزات مصرف شود، برای همیشه از دست رفته است. بیشتر جعبه‌های داخل انبار از قبل خالی هستند، اما همچنان در جای خود باقی مانده‌اند تا هیچ‌کس متوجه نشود که در واقع چقدر زمان برای سیلو باقی مانده است.
کارلا می‌گوید مدت‌هاست از انبارهای عادی و همچنین از ذخایر حیاتی سرقت می‌شود و به همین دلیل اورلا را به عنوان جانشین خود انتخاب کرده بود تا عامل این سرقت‌ها را پیدا کند. پل از او می‌پرسد واقعاً سیلو تا چه مدت دیگر می‌تواند دوام بیاورد؟ پاسخ کارلا، تکان‌دهنده است: فقط دو سال. راستش را بخواهید، با شنیدن این جمله هم من شوکه شدم و هم پل.
جا‌قرصی «پز» اردکی؛ دوباره و این بار سرانجام
سیمز و جولیت با هم به سمت طبقات بالا برمی‌گردند و این قسمت یکی از آخرین و زیباترین لحظات مشترک میان این دو شخصیت را رقم می‌زند. جولیت با شوخی می‌گوید شاید بهتر باشد سیمز دستبند به او بزند و برای حفظ ظاهر، نمایشی راه بیندازد. سیمز در پاسخ می‌گوید کمیل قصد کشتن او را دارد و دستبند دیگر برای چنین کاری کافی نیست. جولیت دوباره شوخی می‌کند و می‌گوید شاید هنوز وقت داشته باشد که سیمز او را از روی نرده‌ها به پایین پرت کند.
سیمز با خستگی جواب می‌دهد که دیگر حتی حوصله انجام چنین کاری را هم ندارد. سپس ناگهان روی پله‌ها می‌ایستد و تقریباً بدون هیچ مقدمه‌ای به جولیت می‌گوید از روزی که او خانواده‌اش را با اسلحه تهدید کرد، چیزی هم در وجود خودش و هم در وجود آنتونی تغییر کرده است. جولیت می‌خواهد عذرخواهی کند، اما سیمز حرفش را قطع می‌کند و می‌گوید منظورش این نیست. او جا‌قرصی «پز» اردکی را به جولیت نشان می‌دهد؛ همان وسیله‌ای که قبلاً به آنتونی داده بود و به او گفته بود تا زمانی که آن را همراه داشته باشد، همه‌چیز خوب خواهد بود.
سیمز توضیح می‌دهد تصور می‌کرد اگر روزی کمیل تصمیم بگیرد داروی ویتامین D+ را آزاد کند، این وسیله شاید بتواند خاطره پیوند پدر و پسری را در ذهن آنتونی زنده نگه دارد. اما اعتراف می‌کند که این وسیله هرگز واقعاً متعلق به او نبوده است؛ جورج آن را در اصل به جولیت داده بود. سپس آن را به صاحب اصلی‌اش بازمی‌گرداند. به محض اینکه جولیت جا‌قرصی را باز می‌کند، همه خاطرات ناگهان به ذهنش هجوم می‌آورند. او حرف‌های جورج را به یاد می‌آورد؛ اینکه اشیایی مانند این، پاسخ بزرگ‌ترین رازهای سیلو را در خود پنهان کرده‌اند.
و در نهایت، خاطره کامل پروتکل «حفاظت» (Safeguard) نیز به ذهنش بازمی‌گردد. جولیت به سیمز می‌گوید منشأ سم، یک لوله است. این سم از بیرون وارد سیلو می‌شود و در سیلوی ۱۷ مسیر آن مسدود شده بود. با این حال، او هنوز نمی‌داند این لوله از کدام نقطه وارد سیلوی خودشان می‌شود. جولیت جا‌قرصی را دوباره به سیمز می‌دهد و برای پیدا کردن دیگران می‌دود؛ درست در همان لحظه که کمیل همراه نیروهای امنیتی با عجله از پله‌ها پایین می‌آید.
قسمت با نمایی تمام می‌شود که در آن کمیل و سیمز، هر کدام از طبقه‌ای متفاوت، فقط در سکوت به یکدیگر خیره شده‌اند. عجیب است که همین نگاه بی‌کلام، تا این اندازه حس اضطراب و پیش‌بینی یک فاجعه را به بیننده منتقل می‌کند.
پیش از ساخت سیلوها: شخص دیگری پشت فرمان است
سرانجام داستان دوباره به دوران پیش از ساخت سیلوها بازمی‌گردد و دقیقاً از همان نقطه‌ای ادامه پیدا می‌کند که قسمت چهارم متوقف شده بود. دنیل به هلن می‌گوید سم تأیید کرده است که پر استنسن، مشهورترین مدافع کنترل هوش مصنوعی در جهان، در شب اجرای عملیات «انتقام عادلانه» (Operation Righteous Vengeance) در ناو نیمیتز حضور داشته است. این همان نامی بود که روی حمله تلافی‌جویانه‌ای گذاشته بودند که در واکنش به «بمب کثیف ایران» انجام شد. پیش از آنکه بتوانند بفهمند کنترل هوش مصنوعی چه ارتباطی با این ماجرا دارد، خودرو ناگهان به شکلی خطرناک تغییر مسیر می‌دهد.
هلن با عصبانیت از دنیل می‌خواهد اگر قرار است دوباره چنین کاری کند، از قبل به او هشدار بدهد. اما دنیل می‌گوید این بار او نبوده است. او دیگر فرمان را در اختیار ندارد. خودرو خودش در حال رانندگی است و قسمت دقیقاً در همین نقطه به پایان می‌رسد.
جمع‌بندی
این قسمت احتمالاً بهترین اپیزود فصل تا اینجای کار است و دلیل اصلی آن، تحول شخصیت سیمز است. اینکه او به معمار پنهان تمام اتفاقات فصل تبدیل شده؛ کسی که هفته‌ها بی‌سروصدا همسر خودش، الگوریتم و نیمی از ساکنان سیلو را پشت سر گذاشته و از همه یک قدم جلوتر بوده، تصمیمی جسورانه از سوی نویسندگان است و باعث می‌شود تمام رفتارهای او از همان قسمت نخست، معنای کاملاً تازه‌ای پیدا کنند.
من از مسیری که سریال در پیش گرفته واقعاً لذت می‌برم؛ به‌ویژه حالا که هر دو خط داستانی با سرعتی بسیار بالا در حال پیشروی هستند. از یک سو سیمز به جذاب‌ترین ضدقهرمان داستان تبدیل شده، از سوی دیگر جا‌قرصی اردکی «پز» سرانجام قفل خاطرات جولیت را باز کرده و در خط داستانی گذشته نیز خودروی دنیل و هلن ظاهراً تحت کنترل نیرویی قرار گرفته که علاقه‌ای جدی به مقصد آن‌ها دارد. واقعاً نمی‌دانم سازندگان چگونه می‌خواهند هفته آینده از این قسمت هم فراتر بروند، اما بی‌صبرانه منتظر دیدن ادامه داستان هستم.
امتیاز قسمت: +A
نوشته اش انجوم برگرفته سایت از وینترایزکامینگ
دمتون گرم 🔥
جذاب بود ممنون!