نقد «هر کاری می‌کنی، به خانه برنگرد» قسمت ۴ از فصل ۳ سریال سیلو (Silo)

و مشخص شد که حق با من بود. این قسمت تقریباً از ابتدا تا انتها یک تعقیب و گریز نفس‌گیر است، و این را کاملاً به‌عنوان یک تعریف می‌گویم. این اپیزود یکی از جمع‌وجورترین و پرشتاب‌ترین قسمت‌های «سیلو» در مدت اخیر است و بالاخره به ژولیت اجازه می‌دهد تا غرایز همیشگی‌اش، همان ویژگی‌هایی که امیدوار بودیم هنوز در وجودش باقی مانده باشند، در سخت‌ترین شرایط خودشان را ثابت کنند.

ایمی در تیم کامیل نیست

قسمت با این آغاز می‌شود که کامیل از همان ابتدا نقشه قتل و پنهان‌کاری را به جریان می‌اندازد. او اعلام می‌کند که روند قانونی انتخاب یک شهردار موقت باید آغاز شود، چون ژولیت «احتمالاً تا صبح زنده نخواهد ماند». این تنها یک داستان ساختگی است؛ داستانی هولناک که در دقایق پایانی قسمت سوم حقیقت آن را فهمیدیم. یک «مرگ قهرمانانه» مشکلی را حل می‌کند که الگوریتم ماه‌هاست بر سر آن سردرگم مانده، و حتی شاید دیگر نیازی نباشد کل شبکه آب سیلو را آلوده کنند.

سیمز پیشنهاد می‌دهد خودش کار را تمام کند، اما کامیل مخالفت می‌کند و اصرار دارد که این کار باید به دست خودش انجام شود. به این ترتیب، او تصمیم گرفته شخصاً بالش را روی صورت ژولیت بگذارد و صحنه‌های بعدی واقعاً ضربان قلبم را بالا برد.

اما چیزی که کامیل هرگز پیش‌بینی نمی‌کند، خیانت ایمی، پرستاری است که مسئول مراقبت از ژولیت است. ایمی درست در بدترین زمان ممکن علیه او می‌ایستد. او با تزریق داروی بیهوشی به نگهبانی که کامیل برای مراقبت گماشته بود، شرایط را به نفع ژولیت تغییر می‌دهد و سپس درگیری فیزیکی شدیدی میان او و کامیل رخ می‌دهد.

ایمی هنگام عبور دادن ژولیت از یک گذرگاه مخفی، که به گفته خودش «تقریباً از کودکی در آن بزرگ شده بود»، اعتراف می‌کند که حتی پیش از آنکه ژولیت خودش مصرف قرص‌های سرکوب‌کننده حافظه را متوقف کند، مخفیانه آن‌ها را با قرص‌های دیگری جایگزین می‌کرده است. او می‌گوید شخصی از او خواسته بود این کار را انجام دهد، اما با نزدیک شدن مهاجمان حاضر نمی‌شود نام آن فرد را فاش کند و ژولیت هم فرصتی برای پیگیری این موضوع پیدا نمی‌کند.

در نهایت، ایمی با شجاعت تمام، گروه جست‌وجو را از مسیر ژولیت منحرف می‌کند. او به ژولیت می‌گوید وقتی اوضاع امن شد، خودش را به اتاق پمپ در طبقه ۷۶ برساند، سپس عمداً اجازه می‌دهد دستگیرش کنند و به جانی و نیروهای مهاجم درباره محل اختفای ژولیت دروغ می‌گوید.

این یکی از شجاعانه‌ترین اقدامات در اپیزودی است که سرشار از فداکاری و جسارت است و واقعاً امیدوارم آخرین باری نباشد که ایمی را در این سریال می‌بینیم.

اورلا کنت در معدن جانش را از دست نداد

کلانتر پل بیلینگز این هفته تحقیقات شخصی خود را در سردخانه آغاز می‌کند. او از پزشک قانونی می‌خواهد علت مرگ اورلا کنت را مسمومیت با سم موش ناشی از گندزدایی معدن تأیید کند و انتظار دارد با یک گزارش عادی روبه‌رو شود؛ اما در عوض متوجه می‌شود ریه‌های اورلا کاملاً سالم بوده‌اند. او چند روز پیش از پیدا شدن جسدش، با جسمی شیاردار احتمالاً یک میلگرد از پشت سر مورد ضربه قرار گرفته و سپس جسدش را به تونلی مسدودشده منتقل کرده‌اند تا مدتی پیدا نشود.

این افشاگری، ماجرا را به شکلی نگران‌کننده تغییر می‌دهد، زیرا حالا می‌دانیم اورلا اصلاً قربانی عملیات گندزدایی معدن نبوده است. او به قتل رسیده و قاتل یا قاتلان با دقت تلاش کرده‌اند مرگش را یک حادثه جلوه دهند. به گمانم اورلا چیزی، یا شاید کسی را، در آن سوی حفره حفار کشف کرده بود؛ موضوعی که در پایان این قسمت سرنخ‌هایی از آن به دست می‌آوریم.

دیدار بعدی پل از بخش تأمین نه‌تنها معما را حل نمی‌کند، بلکه تعداد مظنونان را بیشتر می‌کند. کارلا مک‌لین، رئیس این بخش، غایب است و پل به جای او با دو نفر روبه‌رو می‌شود که هر دو دلیل کافی برای دلخوری از اورلا دارند: مایک دیویدسون، دوست‌پسر اورلا که به شکل عجیبی از ناپدید شدن او بی‌تفاوت به نظر می‌رسد، و گلندا هاروود، دستیار سابق کارلا که شغلش را به اورلا باخته و مشخص می‌شود زمانی با مایک نیز رابطه داشته است.

همچنین آشکار می‌شود که گلندا دختر اد هاروود، رئیس بخش معدن، است؛ موضوعی که بی‌سروصدا رشته دیگری از ماجرا را دوباره به معدن و حفره حفار پیوند می‌دهد. واضح است که هیچ‌یک از افراد حاضر در این صحنه حقیقت کامل را به پل نمی‌گویند.

پیش از دوران سیلو؛ آیا شاه سقوط کرده است؟

دنیل و هلن بیشتر این قسمت را در حالی سپری می‌کنند که از ترس و هیجان لحظه‌ای آرام ندارند. آن‌ها متوجه شده‌اند استیو، رابطشان در انبار، عملاً ناپدید شده است. با این تصور که دائماً تحت نظر هستند یا ردگیری می‌شوند، و با توجه به عنوان قسمت و جمله مهم هلن که به دنیل می‌گوید «هر کاری می‌کنی، به خانه برنگرد»، تصمیم می‌گیرند شب را در آپارتمان پالمر، دوست‌پسر سابق هلن که خارج از شهر است، بگذرانند.

این اتفاق چند صحنه بامزه و دوست‌داشتنی خلق می‌کند؛ جایی که دو انسان وحشت‌زده درباره دونات و ون‌های اجاره‌ای با هم جر و بحث می‌کنند. من واقعاً از این لحظات سبک و طنزآمیز لذت بردم، مخصوصاً با توجه به فضای سنگین باقی قسمت.

تنها سرنخ واقعی آن‌ها، یک بازی شطرنج است که استیو درست پیش از ناپدید شدن انجام می‌داد؛ مسابقه‌ای که در آن، با وجود داشتن موقعیت برنده، به شکلی عجیب شاه خودش را در معرض خطر قرار داده بود. هلن متوجه می‌شود که این یک اشتباه نبوده و هر دو به دنبال بخش پایانی نام کاربری حریف او می‌روند؛ عبارتی که به «پاگنده زنده است» ختم می‌شود.

این معمای کوچک و حال‌وهوای کاملاً فنی و هوشمندانه‌اش بسیار جذاب است و البته این هلن است که باهوش‌تر از همه عمل می‌کند؛ همان‌طور که انتظارش را داریم. دنیل با یکی از دوستان قدیمی دوران خدمت نظامی خود به نام سم رمزی تماس می‌گیرد؛ مردی که به خاطر دوران نوازندگی ساکسوفون در یک گروه موسیقی دهه هشتادی، لقب کی.جی. را دارد و اکنون در بخش امنیت سایبری پنتاگون کار می‌کند.

سم در ابتدا با گرمی از دنیل استقبال می‌کند، اما به محض آنکه متوجه می‌شود آن‌ها از او چه می‌خواهند، آشکارا وحشت‌زده می‌شود. او به خاطر خانواده‌اش، مجوز امنیتی‌اش و خطری که ممکن است جان خودش را تهدید کند، از همکاری عقب می‌کشد. البته همان‌طور که بعداً خواهیم دید، نظرش تغییر خواهد کرد.

درست زمانی که به نظر می‌رسد تحقیقات به بن‌بست رسیده، مردی که مدتی است آن‌ها را تعقیب می‌کند، بالاخره خودش را نشان می‌دهد. او برایشان قهوه می‌خرد و سپس توضیح می‌دهد که چه اهرم‌های فشاری در اختیار دارد؛ از جمله رسوایی قدیمی هلن درباره تخلف روزنامه‌نگاری، که می‌تواند یا به نابودی حرفه او منجر شود یا در صورت همکاری، راه بازگشتش به یک تحریریه واقعی را هموار کند.

او همچنین به شکلی نه‌چندان پنهان تهدید می‌کند که اگر دنیل به تحقیقاتش ادامه دهد، بودجه درمان روانی شارلوت قطع خواهد شد. پس از این تهدیدها، هلن و دنیل در خلوت گفت‌وگویی ناتمام و مردد با یکدیگر دارند و تصمیم می‌گیرند از ادامه ماجرا دست بکشند و راهشان را از هم جدا کنند. اما همان شب، سم با یک تلفن یک‌بارمصرف با دنیل تماس می‌گیرد. او هم نتوانسته موضوع را فراموش کند و به کشفی رسیده که به گفته خودش، هیچ‌کدامشان باور نخواهند کرد. البته بیننده هنوز نمی‌فهمد این کشف چیست؛ پایانی معلق و اعصاب‌خردکن، البته از آن نوعی که کاملاً جواب می‌دهد.

غافلگیری در حفره حفار

در سیلو، شرلی و ژولیت سرانجام خود را به حفره حفار می‌رسانند. در این مسیر، ناکس و یکی از کارکنان مضطرب بخش مکانیک به نام آسی به آن‌ها کمک می‌کنند. آسی قبول می‌کند هر کسی را که به دنبال آن‌ها آمد، با بهانه گیر کردن قرقره‌ها معطل کند. در میانه راه، ژولیت و شرلی گفت‌وگویی آرام و تأثیرگذار دارند. ژولیت اعتراف می‌کند که با وجود تمام تأثیر داروها بر ذهنش، هنوز احساسی مبهم درباره ناکس در وجودش باقی مانده بود؛ اینکه آن دو هیچ‌وقت رابطه خوبی نداشتند. شرلی نیز این موضوع را تأیید می‌کند.

ژولیت سپس درباره شرلی می‌گوید احساس می‌کند اگر کسی قصد آسیب رساندن به او را داشت، حاضر بود او را بکشد. این اعتراف کوتاه، نشانه‌ای کوچک اما ارزشمند از بازگشت ژولیت قدیمی است؛ جمله‌ای که او با کمی خجالت بیان می‌کند و دقیقاً همین باعث می‌شود تأثیر بیشتری داشته باشد. در سوی دیگر ماجرا، لوکاس که در اسارت بیرونی‌ها قرار دارد، سرانجام به کندی می‌گوید مقصد واقعی ژولیت کجاست: حفره حفار. با این حال، آن‌ها تصمیم می‌گیرند به لوکاس کمک کنند تا به آنجا برسد؛ البته از مسیری که به گفته خودشان، «اصلاً از آن خوشت نخواهد آمد.»

ژولیت و شرلی در مقابل درِ مهر و موم‌شده حفره، چیزی شبیه یک ضامن یا قفل پیدا می‌کنند؛ راهی برای عبور از مانعی که مارتا واکر اطمینان داده بود برای همیشه بسته شده است. اما درست پیش از آنکه جلوتر بروند، صدای کوبیدن به درِ بیرونی باعث می‌شود شرلی برای بررسی اوضاع از آنجا دور شود و ژولیت تنها بماند. در همین لحظه، قسمت آخرین ضربه غافلگیرکننده خود را وارد می‌کند. صدای سرفه‌ای از دل تاریکی شنیده می‌شود. سپس صدایی گرفته نام ژولیت را صدا می‌زند و بعد، افشاگری بزرگی که واقعاً انتظارش را نداشتم.

در آن سوی اتاق، روی تخت، مردی دیده می‌شود که با وجود سوختگی‌های شدید، هنوز زنده است: برنارد. در قسمت اول فصل، صراحتاً به ما گفته بودند که او در زباله‌سوز جان باخته است؛ هرچند بعدتر صحنه‌ای دیدیم که نشان می‌داد سیمز پس از آن او را خفه کرده است. اما حالا مشخص می‌شود که آن روایت هم دروغ بوده است.

جمع‌بندی

تا پایان قسمت چهارم فصل سوم «سیلو»، تعداد سؤال‌هایی که در ذهن بیننده شکل می‌گیرد به طرز شگفت‌انگیزی زیاد است و همین دقیقاً هیجان‌انگیزترین بخش ماجراست. من از تمام اتفاقاتی که این سریال در حال حاضر رقم می‌زند لذت می‌برم. احساس می‌شود هر دو خط زمانی، سرانجام هم‌زمان وارد مرحله اصلی داستان شده‌اند. اشتیاقم برای تماشای قسمت بعدی آن‌قدر زیاد است که به‌سختی می‌توانم منتظر بمانم.

نوشته اش انجوم برگرفته از سایت وینترایزکامینگ