قسمت ششم با نام «رانندگی»، بلافاصله هر دو خط داستانی را دنبال می‌کند و همان‌طور که از نامش پیداست، بخش بزرگی از زمان خود را صرف افرادی می‌کند که در وسایل نقلیه گیر افتاده‌اند، یا درگیر تعقیب و گریز و نقشه‌هایی هستند که نمی‌توانند کاملاً هدایتشان کنند. این قسمت کمی کندتر از قسمت «حافظه» است، اما بسیار آزاردهنده‌تر است؛ عمدتاً به این دلیل که تا پایان آن، دوباره متوجه می‌شویم که بازی دادن «الگوریتم» کار ساده‌ای نیست.
مخفیگاه جدید برنارد
اپیزود دقیقاً از جایی شروع می‌شود که رها کردیم؛ کمیل در حال پایین آمدن از طبقات برای ملاقات با سیمز (با بازی کامن) است. سیمز دروغ می‌گوید و ادعا می‌کند که جولیت فرار کرده و یکی از دوستانش در بخش مکانیکی به او کمک کرده است. کمیل به او می‌گوید که خودش بقیه کار را انجام می‌دهد، اصرار سیمز برای پیوستن به جستجو را رد می‌کند و او را به خانه می‌فرستد تا به آنتونی (با بازی اسکار کلمن) سر بزند. به محض رفتن او، کمیل به تیمش بی‌سیم می‌زند که «قاضی سیمز» را زیر نظر داشته باشند؛ او این کار را به بهانه نگرانی برای امنیت سیمز انجام می‌دهد، هرچند کاملاً مشخص است که دیگر هیچ اعتمادی به او ندارد.
در همین حال، ناکس (با بازی شین مک‌ری) و شرلی (با بازی رمی میلنر) برنارد را از «خلاء حفار» به مخفیگاه جدید گروه در کارگاه مارتا منتقل می‌کنند، جایی که پاتریک کندی (با بازی ریک گومز) و لوکاس کایل (با بازی اوی نش) از دیدن زنده بودن او شوکه می‌شوند. یک لحظه «آقای کایل، آقای هلند» بین آن دو شکل می‌گیرد و برنارد به لوکاس می‌گوید که خوشحال است او موفق شده است. قسم می‌خورم که یک حس و حال معاشقه‌آمیز بین مارتا (با بازی هریت والتر) و برنارد (با بازی تیم رابینز) در حال شکل‌گیری است، هرچند اعتراف می‌کنم ممکن است برداشت شخصی من باشد. در هر صورت، با ورود نفس‌زنان جولیت که می‌گوید همه چیز را به یاد آورده و می‌داند دقیقاً چه کاری باید انجام دهند، این لحظه کوتاه می‌شود.
امرسون (با بازی فلوریان کلر) با بی‌سیم به کمیل گزارش می‌دهد که آدرسی که کمیل به دنبالش بود را پیدا کرده است: کارگاه ۱۴۴، که به نام مارتا واکر ثبت شده است. اوه نه.
لوله «محافظ» در بخش قضایی کجاست؟
در مخفیگاه، لوکاس توضیح می‌دهد که موفق شده هارد دیسک خرد شده را سر هم کند و نقشه‌ای را نشان می‌دهد: دو خط که از بیرون سیلو وارد می‌شوند، یکی به بخش فناوری اطلاعات (IT) و دیگری به بخش قضایی می‌رود. این همان چیزی بود که او در معادن در حال تحقیق درباره‌اش بود. کندی با تردید اشاره می‌کند که بعید است آن‌ها لوله‌های مرگبار را از جایی رد کنند که جنایتکاران تمام روز در آنجا کار می‌کنند، اما لوکاس توضیح می‌دهد که تونل‌های زیادی در سراسر سیلو وجود دارد و او قبل از اینکه تیم کمیل در قسمت چهارم معادن را گاز بزند، تقریباً به خطِ منتهی به بخش فناوری اطلاعات رسیده بود.
برنارد حرف او را قطع می‌کند تا توضیح دهد که خطِ فناوری اطلاعات در واقع برق را از ژنراتورهای خودِ سیلو ۱ می‌گیرد، به این معنی که حتی اگر ژنراتورهای خودشان از کار بیفتد، فناوری اطلاعات همچنان برق دارد. این موضوع باعث می‌شود ناکس بقیه ماجرا را با صدای بلند حدس بزند: خطِ بخش قضایی باید همان خطی باشد که «محافظ» را حمل می‌کند.
جولیت در اینجا فلش‌بکی می‌بیند که در آن سولو/جیمی در سیلو ۱۷ نقشه قدیمی را به او نشان می‌دهد و تأیید می‌کند که لوله در آنجا هم از بخش قضایی عبور می‌کرده، هرچند دقیقاً به خاطر نمی‌آورد کجای آن. لوکاس می‌پرسد که آیا نقشه سیلو ۱۷ با مال آن‌ها یکی است و جولیت تأیید می‌کند که همه سیلوها به یک شکل ساخته شده‌اند، به این معنی که پیدا کردن لوله در سیلو ۱۷ می‌تواند دقیقاً به آن‌ها بگوید که در سیلو ۱۸ کجا را جستجو کنند. مارتا فاش می‌کند که فرکانس‌های رادیویی را طوری هک کرده که شاید بتوانند با جیمی تماس بگیرند، اما جولیت باید اعتراف کند که در طول حضورش در سیلو ۱۷ هرگز رادیویی ندیده است. پیش از آنکه بتوانند بیشتر جستجو کنند، خبر می‌رسد که تیم کمیل در حال نزدیک شدن است و مارتا می‌گوید باید برنارد را دوباره جابجا کنند.
لامپ‌ها و اهرم فشار
در جای دیگر، پل (با بازی چینازا اوچه) به هنک (با بازی بیلی پاستل‌ویت) درباره آنچه کارلا مک‌لین (با بازی کلر پرکینز) در قسمت قبل به او گفته بود توضیح می‌دهد: زمانی که او مدیریت بخش تدارکات را بر عهده گرفت، تدارکات حیاتی هفتاد سال لامپ در انبار داشت… و حالا فقط دو تا باقی مانده است. هنک هم مثل ما که اولین بار این صحنه را دیدیم، شوکه شده است. غریزه پل این است که موضوع را مسکوت نگه دارد، چون سیلو به سختی از یک شورش جان سالم به در برده و نمی‌توانند خطر ایجاد وحشت عمومی بابت شورشی دیگر را بپذیرند. تئوری او این است که پیدا کردن کسی که لامپ‌ها را می‌دزدد، ممکن است آن‌ها را به قاتل اورلا برساند. هنک منطق را برعکس می‌کند: شاید پیدا کردن قاتل آن‌ها را به سارق برساند. در هر صورت، نمی‌توانم این حس را از ذهنم دور کنم که دوست‌پسر گلندا و اورلا به نوعی در این ماجرا دست دارد.
تیم جستجوی کمیل بالاخره به جولیت می‌رسد، اما او را می‌بینند که آنجا ایستاده و منتظرشان است. قبل از هر اتفاق دیگری، او درخواست یک گفتگوی خصوصی با کمیل دور از دوربین‌ها می‌کند و زیر لب می‌گوید که همه چیز را به یاد می‌آورد.
زمان‌های پیشین: گیر افتادن و پیوند خوردن به خاطر آن
در خط زمانی گذشته، دنیل و هلن هنوز در ون گیر کرده‌اند، حالا دیگر شب شده و هر کاری که فکرش را می‌کردند برای متوقف کردن آن انجام داده‌اند. دنیل سعی می‌کند با وسایل الکترونیکی ور برود و تنها چیزی که نصیبش می‌شود زخمی شدن دستش است. هلن با جعبه کمک‌های اولیه‌اش زخم او را پانسمان می‌کند و نیمه‌شوخی می‌پرسد که آیا زنده می‌ماند یا نه. دنیل پاسخ می‌دهد: «امیدوارم». من عاشق تمام صحنه‌هایی هستم که این دو با هم دارند.
دنیل همچنین متوجه می‌شود، در حالی که هلن داشت کیفش را می‌گشت، که او هنوز آب‌نبات‌خوری اردکی که در «قرار غیررسمی‌شان» به او داده بود را نگه داشته است. آن‌ها سعی می‌کنند ماشین‌های عبوری را متوقف کنند که موفق نمی‌شوند، تا اینکه هلن به ایده بهتری می‌رسد: در صندلی عقب پنهان شوند و بگذارند دیدن یک ون بدون راننده، باعث شود کسی به پلیس گزارش دهد.
نقشه‌ای درون یک نقشه
در سیلو، جولیت همه چیز را برای کمیل فاش می‌کند. او درباره آن «صدا» می‌داند و به او می‌گوید که کودکانی در سیلو ۱۷ زنده هستند که قول داده برای نجاتشان برگردد. کمیل آن را بیش از حد خطرناک می‌داند. جولیت به شدت مقابله می‌کند و به او یادآوری می‌کند که سیلو همین حالا هم با او مثل یک «بنیان‌گذار زنده» رفتار می‌کند، که اگر همین الان بخواهد اوضاع را به هم بریزد، مردم از او پیروی خواهند کرد و می‌پرسد که آیا کمیل واقعاً می‌خواهد امتحان کند که این وفاداری تا کجا پیش می‌رود. او پیشنهاد می‌دهد که بگذارند «الگوریتم» تصمیم بگیرد. چیزی که کمیل هنوز نمی‌داند این است که هدف واقعی جولیت، پیدا کردن مکان دقیق لوله «محافظ» در سیلو ۱۷ است تا بتوانند قبل از اینکه اصلاً استفاده شود، آن را مسدود کنند.
در همین حال، پل و هنک مارک چمبرز را در بخش مکانیکی پیدا می‌کنند تا درباره لامپ‌های گم‌شده بپرسند. او طفره می‌رود و با عصبانیت پاسخ می‌دهد که اگر پل می‌خواهد کسی را دستگیر کند، باید با همسر خودش شروع کند… همه می‌دانند که او با «خارجی‌ها» می‌پرد. او همچنین با تلخی یادآوری می‌کند که وقتی دو مهاجم بهترین دوستش را در جریان شورش از روی نرده‌ها به پایین پرت کردند، دفتر کلانتر هیچ کاری نکرد. پل پیشنهاد می‌دهد که نام مهاجمان را در ازای چیزی مفید با او معامله کند و مارک بالاخره چیزی لو می‌دهد: پدر ناکس در زمان خودش شهرت داشته که «کج‌تر از یک پیچ» است، مته‌های الماس می‌دزدیده و آن‌ها را در بازار سیاه به عنوان جواهر می‌فروخته. شاید او چیزی بداند.
جولیت و کمیل با هم به داخل خزانه می‌روند، جایی که جولیت مستقیماً پرونده‌اش را برای الگوریتم مطرح می‌کند. او می‌گوید که کسی باید برود و بچه‌ها را از سیلو ۱۷ نجات دهد، وگرنه می‌میرند. الگوریتم دست رد به سینه او می‌زند و به خطر فاجعه‌بار برای سیلو اشاره می‌کند، چه جولیت برود و چه بچه‌ها برگردند. تماشای صحنه‌ای که جولیت بارها و بارها درخواست می‌کند و کوتاه نمی‌آید، بسیار دلخراش است. کمیل بالاخره می‌گوید که کار تمام است و باید بروند، و تقریباً هم می‌روند، تا اینکه جولیت برای آخرین بار برمی‌گردد و پیشنهادی سازشکارانه می‌دهد: او را دوباره تحت داروهای حافظه بگذارند و وقتی بچه‌ها به خانه برگشتند، به آن‌ها هم دارو بدهند. الگوریتم برای لحظه‌ای طولانی ساکت می‌شود. سپس می‌پرسد: چند تا بچه؟
شفقت‌های کوچک
در پایین در مخفیگاه، مارتا و برنارد صحنه‌ای زیبا و آرام درباره طلسم‌های خوش‌شانسی و خرافات دارند؛ از آن نوع گرمای انسانی که این سریال آنقدر کم‌نظیر ارائه می‌دهد که همیشه تأثیرگذار است. مارتا با خنده به او می‌گوید که کارلا یک بار گفته بود اگر او به مردها علاقه داشت و برنارد به آدم‌ها، آن دو زوج خوبی می‌شدند. هر دو می‌زنند زیر خنده. من با هر صحنه بیشتر عاشق این دو نفر در کنار هم می‌شوم.
ناکس و شرلی گفتگوی آرام و ویرانگری دارند. شرلی می‌خواهد هر دو برای ماموریت سیلو ۱۷ داوطلب شوند چون به مهندس نیاز دارند، و تقریباً به طور گذرا مشخص می‌شود که آن‌ها منتظر فرزند هستند، که باعث می‌شود تک‌تک خطراتی که در حال سنجش آن هستند، دو برابر سنگین‌تر شود. ناکس از او قول می‌گیرد که اگر آنجا اتفاقی برایش افتاد، به راهش ادامه دهد و سعی نکند او را نجات دهد. این صحنه‌ای بسیار تکان‌دهنده است و تا پایان آن، هر دو توافق می‌کنند که آن‌ها باید بروند.
زمان‌های پیشین: حقیقتِ رسوایی
دنیل و هلن که هنوز در پشت ون گیر افتاده‌اند، لحظه‌ای صمیمانه را به اشتراک می‌گذارند. او بابت حرفی که قبلاً درباره رسوایی‌اش در «پست» زده بود عذرخواهی می‌کند و می‌پرسد واقعاً چه اتفاقی افتاده است. هلن بالاخره داستان واقعی را برایش تعریف می‌کند. او هویت یک کارمند جوان کنگره، جیلیان آیکنز، را با استفاده از نام مستعار در داستانی درباره اعتیاد به مواد مخدر در هیل پنهان کرده بود، اما یک نشریه زرد نام واقعی او را فاش کرد. هلن به جای اینکه بگذارد جیلیان درگیر عواقب آن شود، به طور علنی ادعا کرد که خودش منبع را جعل کرده است و حرفه خودش را قربانی کرد تا از کسی دیگر محافظت کند. این موضوع اعتماد مرا به او به عنوان یک انسان بیشتر می‌کند و نمی‌توانستم بیشتر از این به قهرمانان گذشته‌مان افتخار کنم. دنیل بعداً او را بابت نگه داشتن آب‌نبات‌خوری اردکی از «قرار غیررسمی‌شان» اذیت می‌کند، چیزی که او مشخصاً قصد اعتراف به نگه داشتنش را نداشت.
درست در همان لحظه، گروهی از موتورسواران پلیس در کنارشان قرار می‌گیرند و برای یک ثانیه امیدوارکننده به نظر می‌رسد که این نجات است. اما نیست. آن‌ها در حال اسکورت شدن هستند و مرد مرموزی که از قسمت ۴ دنیل و هلن را تعقیب و تهدید می‌کرد، همراه کاروان است.
شکاف‌ها در خانواده سیمز
زندگی خانوادگی کمیل همزمان با همه چیز در حال فروپاشی است. آنتونی در حال دزدیدن اعتبار از میز معلمش گیر افتاده و بعد از آن دروغ گفته است؛ خشم کمیل به خاطر این است که سیمز سعی می‌کند به جای پدر و مادری واقعی، این موضوع را با اقتدار ماست‌مالی کند. او همچنین مستقیماً با سیمز درباره اینکه کسی را دنبالش فرستاده روبرو می‌شود؛ سیمز در پاسخ با آرامشی سرد به او هشدار می‌دهد که هر چیزی که پنهان کرده باشد، او کشف خواهد کرد و کاری در موردش انجام خواهد داد.
بعداً، وقتی تنهاست و مشخصاً به حد توانش رسیده، برای چیزی شبیه به آرامش نزد الگوریتم می‌رود و اعتراف می‌کند که حس می‌کند همزمان به عنوان یک همسر، یک مادر و رئیس بخش فناوری اطلاعات در حال شکست خوردن است. پاسخ الگوریتم به‌طور نگران‌کننده‌ای درمانی است؛ پر از اطمینان‌های بالینی درباره اینکه او «توانمند» است و احساساتش «واقعیت» نیستند. این یکی از ترسناک‌ترین صحنه‌های اپیزود است، چون خیلی شبیه به چت‌بات‌های دنیای امروز ما به نظر می‌رسید.
هنک و پل در حین کار روی پرونده اورلا کنت، امرسون را تحت فشار می‌گذارند تا فیلم‌های قدیمی از یک اتاق نظارت مخفی که قرار بوده تحت توافق جدید بسته شود را بیرون بکشد. چیزی که پیدا می‌کنند به‌طور عجیبی عجیب است: گلندا هاروود (با بازی جما آکوستا) که دقیقاً در زمان حمله گازی که قرار بود لوکاس را بیرون بکشد، در نزدیکی معادن دیده می‌شود و سپس، به نحوی، همزمان در بخش تدارکات حضور دارد. معما همچنان عجیب‌تر می‌شود.
در همین حال، کمیل درخواست جولیت را مستقیماً به نمایندگی از الگوریتم رد می‌کند و از فرستادن ناکس و شرلی به سیلو ۱۷ خودداری می‌کند. الگوریتم توضیح می‌دهد که از دست دادن آن‌ها ریسکِ کل سیلو را ۳۴ درصد بالا می‌برد و بر جایگزین‌ها اصرار می‌کند. جولیت که مهندس دیگری که به او اعتماد داشته باشد ندارد، لوکاس و کندی را نام می‌برد و از گفتن اینکه آن‌ها کجا پنهان شده بودند به کمیل خودداری می‌کند.
پیش‌تر در همان قسمت، پل و هنک تلاش کرده بودند ناکس را درباره تاریخچه پدرش تحت فشار بگذارند، که نتیجه خوبی نداشت. ناکس گفتگو را به شدت قطع کرد و پل را متهم کرد که پشت نشانی پنهان شده که برایش هیچ معنایی ندارد، و طول کشید تا هنک مداخله کند و تنش را قبل از بالا گرفتن کاهش دهد. بعداً در صحنه‌ای بسیار آرام‌تر با شرلی، ناکس بالاخره درباره اینکه چرا آن سوال تا این حد برایش سنگین بود، صحبت می‌کند.
پدرش مهندس بااستعدادی بود که مدام به خاطر تجارت کالاهای دزدی دستگیر می‌شد، کسی که آن زندگی را بیش از خانواده‌اش دوست داشت و بعد از مدتی کار در معادن، همیشه با حالتی که دنبال دعوا می‌گشت به خانه می‌آمد. ناکس در عوض با افتخار واقعی درباره مادرش صحبت می‌کند، اینکه چقدر سخت کار می‌کرد و با این حال همیشه برای او وقت می‌گذاشت. او سال‌هاست پدرش را ندیده است. این صحنه‌ای کوتاه است، اما همه چیز را درباره واکنش او در یک لحظه توضیح می‌دهد. شرلی بابت باز کردن سفره دلش از او تشکر می‌کند، سپس به آرامی یادآوری می‌کند که دختری به قتل رسیده و پل به کمک نیاز دارد.
در بخش فناوری اطلاعات، کمیل به تکنسینی به نام آسا دستور می‌دهد که سطح «ویتامین دی» در سیستم آبرسانی را بالا ببرد و ابتدا سیستم فیلتراسیون اسمز را قطع کند. اگر در چند قسمت گذشته توجه کرده باشید، آن دستور به تنهایی باید معده‌تان را دقیقاً همان‌طور که معده من را منقبض کرد، منقبض کند.
نیرنگ الگوریتم در زمان حال و سناتور تورمن در زمان‌های پیشین
این اپیزود بدترین ضربه‌اش را برای آخر نگه می‌دارد، درست زمانی که جولیت بالاخره از تیررس گوش دادن خارج شده است. الگوریتم به وضوح به کمیل می‌گوید که از همان ابتدا او را بازی داده است: لوکاس و کندی هرگز واقعاً قرار نبوده به سیلو ۱۷ برسند. اینکه آیا اصلاً بچه‌ای در آنجا زنده است یا نه، برای آن ذره‌ای اهمیت ندارد. آنچه اهمیت دارد این است که جولیت حافظه‌اش را به دست آورده، که او را به تهدیدی تبدیل می‌کند که باید بی‌سروصدا حذف شود. ماموریت نجات صرفاً راحت‌ترین حواس‌پرتی برای انجام این کار است.
به کمیل دستور داده می‌شود که ویتامین دی پلاس را فوراً وارد آب کند، با این تئوری که وقتی کل سیلو حتی فراموش کند جولیت کیست، او دیگر اصلاً خطرناک نخواهد بود.
در «زمان‌های پیشین»، اپیزود با قلابِ داستانیِ تکان‌دهنده‌اش تمام می‌شود. دنیل و هلن بالاخره از ون پیاده می‌شوند، فقط برای اینکه بفهمند به جایی که شبیه یک آشیانه فوق‌سری است اسکورت شده‌اند، جایی که سناتور تورمن (با بازی لورا اینس) منتظر آن‌هاست. با توجه به اینکه تورمن قرار است نسخه‌ای از آنتاگونیست اصلی در سه‌گانه کتاب‌های هیو هوی باشد، وقتی او به آن‌ها خوش‌آمد می‌گوید و سوال عجیب «دوست دارید به نجات دنیا کمک کنید؟» را می‌پرسد، تمام زنگ خطرهای ذهنم به صدا درآمد.
جمع‌بندی
فکر نمی‌کنم در تمام طول فصل حتی برای یک ثانیه به نسخه «کمک» الگوریتم اعتماد کرده باشم و این قسمت دقیقاً دلیلش را تأیید می‌کند. به همه افراد در این سیلو ماموریتی برای نجات داده شده که در واقع یک تله است. جولیت، لوکاس، کندی و حالا، به نحوی، دنیل و هلن هم، با وجود قرن‌ها فاصله، همگی در حال قدم گذاشتن به درون همان دروغ مشابه هستند.
از جنبه مثبت، صحنه‌های برنارد و مارتا از نقاط قوت واقعی اپیزود بودند؛ گرم، خنده‌دار و استراحتی خوب از سنگینیِ سایر بخش‌های اپیزود. افشای بارداری ناکس و شرلی، که به آرامی در یک گفتگو درباره به خطر انداختن جانشان گنجانده شده بود، به راحتی تاثیرگذارترین صحنه احساسی آن ساعت بود.
پیشینه هلن درباره جیلیان آیکنز، او را به «ارزشمندترین شخصیت» خط داستانی زمان‌های پیشین در این هفته تبدیل کرد. این از آن نوع شخصیت‌پردازی‌هایی است که صحنه‌های کندتر دنیل و هلن را ارزشمند می‌کند. فیلم‌های نظارتی گلندا هاروود و طرح دزدی لامپ‌ها همچنان در مقایسه با سایر اتفاقات کمی کند پیش می‌روند، اما قطعات پازل به وضوح در حال شکل‌گیری برای چیزی بزرگ‌تر هستند.
در مجموع، اپیزودی قوی با طرحی منسجم که برخی از ضربات بزرگِ قسمت «حافظه» را با افشاگری‌های آرام‌تر و تیزتر جایگزین می‌کند. من به شدت خودم را برای هفته آینده آماده می‌کنم.
نقدی از اش انجوم برگرفته از وب سایت وینترایزکامینگ